सिद्धोबा

- विसुनाना


मुख्य रस्त्यावर तो कधीच नसतो.
थोडं आत वळल्यावर -
भर दुपारी अचानक
एक हिरवाकंच पाचू सामोरा येतो.
मूळ-खोड नसणाऱ्या
पारंब्यांच्या वडाखाली
मोरांचा एक थवा
केकारवत फिरतो इकडेतिकडे.
तहानलेल्या डोंगराच्या पायथ्याशी
एक नितळ झरा आहे, थंडगार!
वेळू आणि आमराई
वगैरेही -
निळंशार आकाश, स्वच्छ मन,
निवलेले डोळे, अक्षय शांती -
तोच सिद्धोबा!
पण थोडं आत वळावं लागतं -
स्वतःच्या.
कारण मुख्य रस्त्यावर तो कधीच नसतो -
तिथे रहदारी असते फक्त.
***
***
चित्रश्रेय: ऋतुजा
चित्रातले शब्द: श्री. ज्ञानेश्वर विठ्ठलपंत कुलकर्णी
2 comments