Uncategorized

सिद्धोबा

– विसुनाना

 

मुख्य रस्त्यावर तो कधीच नसतो.
थोडं आत वळल्यावर –
भर दुपारी अचानक
एक हिरवाकंच पाचू सामोरा येतो.
मूळ-खोड नसणाऱ्या
पारंब्यांच्या वडाखाली
मोरांचा एक थवा
केकारवत फिरतो इकडेतिकडे.
तहानलेल्या डोंगराच्या पायथ्याशी
एक नितळ झरा आहे, थंडगार!
वेळू आणि आमराई
वगैरेही –
निळंशार आकाश, स्वच्छ मन,
निवलेले डोळे, अक्षय शांती –
तोच सिद्धोबा!
पण थोडं आत वळावं लागतं –
स्वतःच्या.
कारण मुख्य रस्त्यावर तो कधीच नसतो –
तिथे रहदारी असते फक्त.
***
***

चित्रश्रेय: ऋतुजा
चित्रातले शब्द: श्री. ज्ञानेश्वर विठ्ठलपंत कुलकर्णी

Facebook Comments

2 thoughts on “सिद्धोबा”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *